F/A-18 Hornet
Wielozadaniowy samolot myśliwski i szturmowy. Dwusilnikowy, jednomiejscowy (dwumiejscowy) średniopłat.

Napęd

Dwa silniki turbowentylatorowe:
General Electric F404-GE-400 o ciągu 71,17 kN na każdy silnik (wersja A i B),
General Electric F404-GE-402 o ciągu 78,75 kN na każdy silnik (wersja C i D),
General Electric F414-GE-400 o ciągu 97,87 kN na każdy silnik (wersje E i F).

Awionika

wersja A/B:
- radiolokator :AN/APG-65;
- system nawigacji: Rockwell Collins AN/ARN-118 Tacan;
- radiostacja UHF/YHF: AN/ARC-182;
- radiostacja UHF/DF: DF-301E.

wersja C/D:
- radiolokator :Raytheon AN/APG-73;
- nadajnik zakłóceń aktywnych: AN/ALQ-165;
- zestaw wyrzutników dipoli i flar: AN/ALE-47;
- holowana pułapka: AN/ALE-50.

(wersja C/D przystosowana do nocnych uderzeń);
- zasobnik nawigacji w podczerwieni: Hughes AN/AAR-50;
- zasobnik FLIR: Loral AN/AAS-38 Night Hawk;
- dwa kolorowe wyswietlacze;
- okulary noktowizyjne: GEC Cat’s Eye.

wersja E/F:
- radiolokator :Raytheon AN/APG-73; od 2002-2003 radiolokator AN/APG-79 AESA;
- nadajnik zakłóceń aktywnych: AN/ALQ-214;
- odbiornik opromieniowania rlok.: AN/ALR-67(V)3;
- zestaw wyrzutników dipoli i flar: AN/ALE-47;
- holowana pułapka: AN/ALE-55.

Uzbrojenie

Uzbrojenie stałe - działko kal. 20 mm M61A1/A2 Vulcan;
uzbrojenie podwieszane - kpr AIM-9 Sidewinder, AIM-7 Sparrow, AIM-120 AMRAAM, Harpoon, AGM-88 Harm, SLAM, SLAM-ER, AGM-62 Walleye, Maverick, JSOW, GBU-29/30 JDAM.
Wersje
# “pierwsza generacja” F/A-18A - wersja jednomiejscowa;
# F/A-18B - wersja dwumiejscowa, szkolno-bojowa;

“druga generacja”
# F/A-18C - wersja jednomiejscowa z udoskonaloną awioniką, przystosowana do użycia rakiet AMRAAM i Maverick;
# F/A-18D - dwumiejscowa szkolno-bojowa odmiana F/A-18C;

“trzecia generacja”
# F/A-18E Super Hornet - wersja jednomiejscowa, nowe silniki General Electric F414-GE-400 o ciągu (z dopalaniem) 97,86 kN, unowocześniono wyposażenie kabiny, powiększono powierzchnię nośną skrzydła;
# F/A-18F Super Hornet - dwumiejscowa szkolno-bojowa odmiana F/A-18E.
# F/A-18G Growler - wersja WRE (walki radioelektronicznej); oblot 2006-08-16.

Mi-24 Hind jest śmigłowcem szturmowym o układzie jednowirnikowym ze śmigłem ogonowym i niewielkimi skrzydłami pomocniczymi. Może być stosowany także do zadań transportowych i sanitarnych. Załoga składa się z trzech osób: pilota - dowódcy, operatora uzbrojenia technika pokładowego. Śmigłowiec ten posiada dwa silniki turbinowe o mocy 2225 KM każdy oraz silnika pomocniczego. Wirnik nośny posiada 5 łopat wyposażonych w tłumiki oscylacji.
Uzbrojenie:
1. Stałe:
- czterolufowy karabin maszynowy kal. 12.7 mm
- dwulufowe działko kal. 30 mm
2. Podwieszane:
- rakiety kierowane przeciwpancerne
- niekierowane pociski rakietowe
- bomby lotnicze o wagomiarze od 50 kg do 500 kg
- dodatkowe uzbrojenie strzeleckie w zasobnikach np. UPK-23-250 z dwulufowym działkiem o kalibrze 23 mm i zawierającym 20 szt. Amunicji
Podstawowe dane:
- prędkość maksymalna 335km/h
- prędkość przelotowa 240-270
- maksymalna masa do startu 11500 kg
- statyczny pułap 1750 m
- praktyczny dynamiczny pułap 4500 m
- Maksymalny zasięg lotu: (km)
- w wariancie desantowym 450
- w wariancie bojowym 445

F-22 Raptor

F-22, Lockheed Martin / Boeing F-22, amerykański, jednomiejscowy, dwusilnikowy, samolot myśliwski charakteryzujący się małą wykrywalnością (technologia stealth), łatwym manewrowaniem, zaawansowaną, zintegrowaną awioniką, aerodynamiką umożliwiającą ponaddźwiękowy lot bez dopalacza. Silnik F-22 jest pierwszym, który zezwolił na osiągnięcie ponaddźwiękowej prędkości na dłuższym odcinku lotu, bez ogromnego zużycia paliwa i dopalania gazów wylotowych.
W misjach myśliwskich jest w stanie przenieść sześć pocisków AIM-120C i dwa AIM-9. W misjach szturmowych może przenosić dwie bomby kierowane ważące 454 kg każda (JDAM, Joint Direct Attack Munitions), dwa pociski AIM-120C i dwa AIM-9. Dzięki wyposażonym w GPS bombom JDAM, F-22 ma wspierające znaczenie dla samolotów F-117, w misjach powietrzno-ziemnych, w niesprzyjających warunkach pogodowych.
Uzbrojenie samolotów F-22 znajduje się wewnątrz kadłuba. W czterech kadłubowych komorach uzbrojenia (2 boczne i 2 główne) jest miejsce na pociski rakietowe oraz bomby. Komory wyposażone są w belki do przenoszenia wewnętrznego uzbrojenia.
W komorach bocznych mogą być przenoszone tylko pojedyncze pociski AIM-9 na belkach Lockheed Martin LAU-141/A. W komorze głównej F-22 może przenosić 6 pocisków AIM-120C na belkach Edo LAU-142/A lub 2 bomby JDAM na belkach BRU-46 i 2 AIM-120.
Dane techniczne:
- rozpiętość skrzydeł - 13,560 m,
- powierzchnia skrzydeł - 78,0 (m2),
- długość - 15 m, wysokość - 5 m,
- masa własna - 14345 kg,
- maksymalna masa startowa - 27216 kg,
- masa paliwa w zbiornikach wewnętrznych - 9979 kg,
- prędkość maksymalna przelotowa - 1,48 Ma,
- prędkość z dopalaczem - 2,2 Ma,
- pułap praktyczny - 19812 m,
- limit przeciążeń + 9 g/ -3g,
- promień działania - 1389-1481 km

MiG-29 Fulcrum

Piękna maszyna lubiana przez pilotów. Niestety mająca wiele mankamentów. Doskonałe własności pilotażowe i aerodynamika nie idące w parze z zacofaną niestety elektroniką sprawiają, że wspaniała maszyna nie ma wielkich szans na dzisiejszym polu walki. Nie wystarczą doskonałe umiejętności pilota bez odpowiedniego wsparcia nowoczesnymi systemami komputerowymi pomagającymi w czasie lotu i walki, pilot nawet najlepszy nic nie wskóra. Małpa nauczona naciskać guziki wygra jeśli będzie miała lepsze narzędzia. Nie musi być wybitnym pilotem. Wystarczy, że dużo wcześniej wykryje przeciwnika i będzie dysponować lepszym uzbrojeniem. I Mig 29 niestety polegnie. Bo dziś już walka manewrowa odchodzi w zapomnienie. Dziś piloci nie muszą na własne oczy widzieć przeciwnika. Wystarczy dobry radar i rakieta, która doleci tam gdzie trzeba w określonym czasie. Niemniej jednak miałem okazję widzieć te samoloty w akcji podczas pozorowanej walki z Su-22 i Migiem 21 bis. Rewelacja nie da się tego opisać dla każdego kto lubi samoloty to niezapomniane wrażenia. I cieszę się, że miałem okazję tego doświadczyć. Poza tym jako pilot i modelarz i facet rosyjskie samoloty ( jak i dziewczyny oczywiście oprócz Polek) są najpiękniejsze. Szkoda, że nie ma w nich tej wspaniałej zachodniej elektroniki, nie w dziewczynach. Już najnowsze samoloty z rosyjskich stajni są w nią wyposażane. Więc będzie ciekawie. A ja wykonałem model z wielka radością i cieszę sie, że moge sobie od czasu do czasu na niego popatrzeć. A poza tym jest szansa nim poleciec tylko trzeba mieć ponad 20000 dolarów i w Rosji udostępnia samolot dwumiejscowy z instruktorem. Tylko te 20 tys. dolców.

WERSJE
A, B -eksportowe, UB -dwumiejscowa szkolno-bojowa, K -pokładowa, S -o zwiększonych możliwościach bojowych, SE -eksportowa, SD -eksportowa dla Malezji, M -zmodernizowana z lepszymi silnikami oraz kilka innych produkowanych w niewielkiej liczbie (SM), bądź oferowanych w fazie prototypu.
PODSTAWOWE DANE TECHNICZNE
Uzbrojenie:
· Ilość podwieszeń: 7
· Max. masa uzbrojenia podwieszanego: 2000 kg
· Il. Uzbrojenia stałego x typ/il.amunicji: 1 x GSz-301/150 szt.
· Uzbrojenie rakietowe kierowane: R-60MK, R-27T, R-27R1, R-73E
· Uzbrojenie rakietowe niekierowane: S-8 w B-8M1, S-24
· Uzbrojenie bombardierskie: bomby lotnicze o wagomiarze 50, 100, 250, 500 kg, zbiorniki z mieszanką zapalającą ZB-500
Napęd:
· Ilość typ/masa silnika: 2 x RD-33/1217 kg
· Max. ciąg bez dopalania/ z dopalaniem: 2 x 49,42 kN/2 x 81,38 kN
Dane masowe:
· Masa własna/max. masa startowa: 10900 kg/18480 kg
· Il. paliwa w zbiornikach wewnętrznych/podwieszanych: 4365 l/1500 l
Dane lotno-techniczne:
· Konstrukcja: duralowa, półskorupowa
· Prędkość max.: 2400 km/h, Ma=2,30
· Prędkość lądowania: 250-260 km/h
· Prędkość przelotowa: 1000 km/h
· Długość rozbiegu: 650 m(240 z dopalaniem)
· Długość dobiegu: 600 m (900 m bez spadochronu hamującego)
· Pułap praktyczny: 17 500 m
· Średnie zużycie paliwa w powietrzu: 3450 kg/h
· Średnie zużycie paliwa na ziemi: 2000 kg/h
Dane geometryczne:
· Rozpiętość: 11,36 m
· Długość: 17,32 m
· Wysokość: 4,36 m
· Powierzchnia skrzydła: 38,0 m2

Producent: SIKORSKY, USA

Oznaczenia: UH-60A, UH-60L i UH-60Q Black Hawk, EH-60C i MH-60K (US Army); UH-60A, HH-60G, MH- 60G Pave Hawk (US Air Force); VH-60N (US Marine Corps); Nammer lub Tiger (izraelskie siły obronne)

Rodzaj: Helikopter do przewozu drużyn piechoty, przystosowany także do innych zadań.

Wersje:

* UH-60A Black Hawk. Wersja produkowana pierwotnie, przewożąca trzyosobową załogę i 11 żołnierzy; bez modyfikacji może być wykorzystywana do ewakuacji rannych (medevac), zwiadu, dowodzenia i koordynacji oraz zaopatrzenia; hak ładunkowych umożliwia podniesienie ciężaru o wadze 3630kg; C-130 przewozi jeden egzemplarz UH-60A, C-141 - dwa, a C-5 - sześć. Przed zmianą produkcji na UH-60L powstało 985 egzemplarzy. Szczegółowy opis odnosi się do UH-60A/L z wyjątkiem zaznaczonych przypadków.

* Unowocześniony Black Hawk. Jest wyposażony w aktywne i pasywne systemy obronne; 15 pierwszych egzemplarzy dostarczono oddziałom US Army w Korei Południowej w 1989 roku. Wyposażenie obejmuje odbiornik nawigacyjny Tracor AN/ARN-148 Omega, satelitarny nadajnik-odbiornik UHF Motorola AN/L.ST SB, wyspecjalizowane systemy ostrzegawcze o promieniowaniu radarowym Benduc/King AN/ARC-199 HF-SSB, AEL AN/APR-44(V)3, uzupełniający detektor uniwersalny AN/APR-39; na każdym z dwóch dźwigarów zawiasowych może być zainstalowane mini działko M134, zastępujące karabin maszynowy M60.

* UH-60L. Od października 1989 roku produkowany dla US Army zamiast UH-60A (począwszy od egzemplarza 89- 26179); prototyp (84-23953) wykonał pierwszy lot 22 marca 1988; pierwsza dostawa miała miejsce 7 listopada 1989 dla sił powietrznych gwardii narodowej w Teksasie. Napęd stanowią dwa silniki T700-GE-701C z przekładnią 2535kW o zwiększonej wydajności. Egzemplarze aktualnie produkowane wyposażone są w HIRSS (układ redukcji sygnatury cieplnej w zawisie), ochładzający spaliny zarówno w zawisie, jak i podczas lotu poziomego; starsze egzemplarze UH-60s uzupełniono o ten system. Kompozytowe łopaty głównego wirnika o udoskonalonej konstrukcji testowano w West Palm Beach od 8 grudnia 1993; od 1997 planuje się wymianę łopat w istniejących egzemplarzach.
*

Charakterystyka:
Helikopter Black Hawk, który zastąpił główny śmigłowiec transportowy armii amerykańskiej UH-1, reprezentuje nową generację technologii pod względem osiągów, odporności i prostoty obsługi. Wirnik główny jest czterołopatowy i ma jednoczęściową odkuwaną głowicę tytanową z elastomerycznym mocowaniem łopat, zapewniającym im swobodę ruchu, nie wymagającym smarowania; amortyzatory hydrauliczne; dwunitkowy samoregulujący tłumik drgań nad głowicą. Łopaty o skręcie 18 i skosie końcówek 20 ; grubość i wypukłość wzdłuż łopaty jest niejednakowa, oparta na konstrukcji płata Sikorsky SC-1095. Łopaty są w stanie wytrzymać trafienie kalibrem 23mm; mają dźwigary wypełnione gazem pod ciśnieniem zaopatrzone w manometry, co pozwala wykryć spadek ciśnienia wynikający z uszkodzenia konstrukcji. Wirnik ogonowy składa się z dwóch par łopat przymocowanych krzyżowo, zamontowany jest na prawej burcie. Oś tylnego wirnika wychylona jest w lewo, co dostarcza dodatkowej siły’ nośnej, przeciwdziała momentowi obrotowemu i zwiększa ładowność. Usterzenie ogonowe ma rozmiary umożliwiające kontrolowane lądowanie w przypadku utraty tylnego wirnika.

Awionika:
Wyposażenie łącznościowe stanowią nadajniki: E-Systems AN/ARC-186 VHF-FM, GTE Sylvania AN/ARC-115 VHF-AM, Magnavox AN/ARC-164 UHF-AM, Collins AN/ARC-186(V) VHF-AM/FM, transponder identyfikacji “swój/obcy” Bendix/King AN/APX-100, układ kodowania głosu Magnavox TSEC/KT 28 oraz interkom. Wyposażenie nawigacyjne stanowią Emerson AN/ARN-89 ADF, VOR/odbiornik markerów systemu ILS/odbiornik ścieżki schodzenia systemu ILS Bendix/King AN/ ARN-123(V)1, żyrokompas Honeywell AN/ASN- 43, doppler Plessey Electronic Systems AN/ASN-128 i wysokościomierz radarowy Honeywell AN/APN-209(V)2. Do wyposażenia obronnego należą: detektor promieniowania radarowego E-Systems Melpar/Memcor AN1APR- 39(V)1 i zestaw środków przeciwdziałania Lockheed Sanders AN/ALQ-144 IR. Helikopter jest wyposażony w zasobnik folii i flar Tracor M130, oraz układ trzyosiowego autopilota elektronicznego Hamilton Standard AFCS.

Uzbrojenie:
Nowo produkowane UH-60A/L są wyposażone w system podwieszeń zewnętrznych (ESSS), składający się z dwóch oprofilowanych wysięgników montowanych po bokach kadłuba. Na wysięgnikach znajdują się zaczepy umożliwiające podwieszenie zewnętrznych zbiorników paliwa oraz różnorodnego uzbrojenia.

Parametry:

Długość 19,76 m
Wysokość 5,13 m
Średnica wirnika 16,36 m
Max. prędkość pozioma 160 węzłów
Max. zasięg 1200 nm
Pułap operacyjny 5790 m
Pułap zawisu 2895 m

A-10/OA-10 THUNDERBOLT II

Przeznaczenie
A-10/OA-10 ma doskonałą sterowność przy niewielkich prędkościach lotu i małych wysokościach. Może długo krążyć w okolicy pola walki i działać przy złej widoczności. Ich duży promień działania i krótka droga startu pozwala na operacje z lotnisk koło linii frontu. Może działać również w nocy. A – 10 ma zdolność działania w nocy dzięki odpowiednim systemom lub NVIS. Załoga jest chroniona pancerzem tytanowym, który chroni część systemów. Samolot może wytrzymać uderzenie pocisku o kalibrze do 23 mm . Samolot posiada ważną cechę. Jest zbudowany modułowo i jest możliwa wymiana większości elementów nawet na lotniskach polowych. Wyposażenie awioniki obejmuje multizespół łączności; Global Positioning System (GPS) i inercyjne nawigacje systemy; podczerwony i elektroniczny. Ochronę przeciwko rakietom powietrze-powietrze i ziemia- powietrze. Ma również Pave Penny laserowy system śledzenia.
Dane techniczne
Główna Funkcja: A-10 wsparcie lotnicze,
Producenta: Fairchild Republika Co.
Silniki: dwa General Electric TF34-GE-100 turbodmuchawy
Siła ciągu: 9,065 funtów każdy silnik
Rozpiętość skrzydeł: 57 stóp, 6 cali (17.42 metrów)
Długość: 53 stopy, 4 cale (16.16 metrów)
Wysokość: 14 stóp, 8 cali (4.42 metrów)
Waga: 29,000 funtów (13,154 kilogramy)
Maksymalny masa startowa: 51,000 funtów (22,950 kilogramów)
Pojemność zbiorników paliwa: 11,000 funtów (7,257 kilogramów)
Masa uzbrojenia: 16,000 funtów (7,257 kilogramów)
Prędkość: 420 mil na godzinę (Mach 0.56)
Zasięg: 800 mil (695 mil morskich)
Pułap: 45,000 stóp (13,636 metrów)
Uzbrojenie:
Działko 30 mm GAU-8/A
do 16,000 funtów (7,200 kilogramów) uzbrojenia podwieszanego na ośmiu podskrzydłowych węzłach i trzy węzły pod kadłubem, mogą to być 500 funt (225 kilogramów) Mk-82 i 2,000 funtów (900 kilogramów) Mk-84 oraz cały wachlarz uzbrojenia, zapalające bomby kasetowe, AGM-65 Maverick pociski i kierowane laserowo/optycznie bomb i AIM-9 Sidewinder
Załoga: jeden
Wprowadzenie do użytku: A-10A, 1977; A-10C, 2007
Jest na wyposażeniu A-10, 143 i OA-10, 70; Zapas, A-10, 46 i OA-10, 6; Wielka Brytania, A-10, 84 i OA-10, 18

Piękny samolot i dzięki temu jego miniatura w skali 1/72 również prezentuje się świetnieSU-35: Samolot dwudziestego pierwszego wieku

Stworzenie nowego samolotu bojowego jest bardzo trudnym przedsięwzięciem. Opracowanie planów zgodnie z założeniami i zapotrzebowaniem, wprowadzenie na rynek, produkcja. Jest to bardzo długa droga. Najeżona trudnościami oraz nieuniknionymi zmianami. W fazie projektowania i budowy prototypu dokonano 50000 zmian. Wykorzystano doskonałość SU-27 jako bazę projektu nowego samolotu. Gdy tylko praca nad Su-35 została rozpoczęta przez zakłady Sukhoi, specjaliści KnAAPO aktywnie uczestniczyli w projekcie. Postanowiono by nowa maszyna miała o wiele wyższą skuteczność bojową, uznano, że stworzenie wielozadaniowego sterownego w układzie bokser, łączącego wysoką zwrotność i umiejętność przechwytywania celi z możliwością atakowania celów naziemnych i nawodne, wykorzystując do tego odpowiednie uzbrojenie. Su-35 sprostał tym wymogom.
Su-35 jest przewidziany do niszczenia istniejące oraz potencjalne, będące w planach środki zdalnie naprowadzane, pociski samosterujące dalekiego zasięgu i inne sterowne cele , w dzień i w nocy, bez względu na pogodę.
Ze względu na lepszą zwrotność i parametry startu i lądowania, samolot został zbudowany w układzie kaczka.Su-35 jest niestabilnym integralnym trójpłatowcem (skrzydło + poziomy ogon + ster z przodu). Wymagana stabilność i kontrola nad samolotem jest zapewniona przez komputer.
Su-35 wyposażenie awioniki zawiera:
- impulsowy - dopplerowski radar, możliwość obserwacji tylnej półsfery również
- optyczny lokalizator z możliwością obserwacji w podczerwieni oraz laserowym znacznikiem celów;
- kontroler montowany w kasku pilota;
- system rozpoznania swój-obcy;
- kompleksowy system obrony;
- systemy nawigacji;
Su-35 możne wykorzystywać warunki terenowe do lotów na terytorium przeciwnika. Lot na małych i bardzo małych wysokościach.

Uzbrojenie samolotu składa się zamontowanego na stałe karabinu maszynowego, lotniczych bomb, naprowadzanych pocisków. Uzbrojenie jest zawieszone na 12 stałych węzłach i zawiera:
- rakiety średniego zasięgu, typ RVV-AE, powietrze-powietrze ‘wystrzel i zapomnij’ aktywne rakiety z mechanizmem samonaprowadzającym;
- średniego zasięgu pociski powietrze-powietrze R-27 ;
- bardzo dobre pociski R-73
- bomby 100-kg, 250-kg i bomby 500-kg i grupy bomby dla rozmaitych celów,

W sumie, ponad 70 wersji uzbrojenia, które pozwala samolotowi wykonywać rozmaite misje.

Dane techniczne Su-35:
Załoga 1
Maksimum waga startowa, kg 34,000
Waga pustego samolotu, kg 18,400
Maksimum waga uzbrojenia, kg 8,000
Silniki, x liczby typ silnika 2 x AL31FM Maximum ciąg, kg 12,800
Maksymalna prędkość lotu, km/h:
Mała wysokość ziemia 1,400
Na dużej wysokości 2,500

Pułap, m 18,000
Zasięg lotu, km:
z wewnętrznym zapasem paliwowym 3,200
z jednym tankowaniem 6,500

Nastepnym z moich modeli jest SU-27. My Polacy nie jesteśmy przekonani do radzieckiej techniki. Ale jak się patrzy na taki samolot to trudno mu odmówić niebezpiecznego piękna. Rosjanie musieli nadrabiać braki w awionice i nowoczesnych systemach komputerowych doskonałymi właściwościami aerodynamicznymi oraz niezawodnością konstrukcji. Być może zachodnie konstrukcje są lepsze, nowocześniejsze ale mnie, który nie będzie miał okazji pewnie pilotować tych maszyn, to jak się prezentują jest bardzo ważne.
Klika słów o danych technicznych:
Samolot Su-27 jest jednomiejscowym samolotem myśliwskim przechwytującym, przeznaczonym do przechwytywania celów powietrznych, zwłaszcza nisko latających, w każdych warunkach atmosferycznych. Samolot jest zbudowany w układzie dwusilnikowego, wolnonośnego średniopłata. Konstrukcja metalowa, głównie stopy aluminium z wykorzystaniem stopów tytanu.Kadłub samolotu, o wygiętej osi i zmiennym przekroju, ma konstrukcję półskorupową. Struktura kadłuba wykonana jest w zasadzie ze stopów aluminium, a w tylnej części gondoli silnikowych zastosowano stopy tytanu. Kadłub w części dziobowej stanowi kompozytowa owiewka, za którą znajduje się antena radaru wraz z układem mechanizmu przeszukiwania oraz modułami elektroniki radaru. Część ta odchyla się do góry. Przednia część kadłuba o przekroju owalnym jest pochylona do dołu dla zapewnienia dobrej widoczności z kabiny.Skrzydła samolotu trójdźwigarowe z pomocniczymi dźwigarami przednim i tylnym, całkowicie metalowe wykonane ze stopów aluminium, mają obrys pasmowy, z dodatnim skosem krawędzi natarcia skrzydła podstawowego. Strukturę skrzydła uzupełniają żebra prostopadłe do płaszczyzny dźwigarów. Mniej więcej w połowie rozpiętości skrzydła oraz w jego końcówce znajdują się dodatkowe żebra równoległe do osi podłużnej samolotu, wzmacniające skrzydła w punktach mocowania podwieszeń. Wewnątrz skrzydeł przestrzeń pomiędzy dźwigarami wypełniają integralne zbiorniki paliwa z charakterystycznymi podłużnymi wziernikami służącymi do kontroli i wymiany wypełniającej je pianki. Na końcach skrzydeł znajdują się stałe wyrzutnie pocisków rakietowych, będące jednocześnie wysięgnikami wyważającymi.Usterzenie o konstrukcji metalowej jest zamontowane na podłużnych belkach, które przylegają z boku do silników. Oba usterzenia mają obrysy trapezowe o dużych dodatnich skosach. Powierzchnie sterowe są poruszane siłownikami hydraulicznymi. Usterzenie pionowe, o dużych statecznikach i niewielkich powierzchniach sterowych jest zdwojone. Stateczniki pionowe dwudźwigarowe o dźwigarach mocowanych do wręg zaskrzydłowych. U nasady obu stateczników pionowych znajdują się chwyty powietrza dla układu chłodzenia wyposażenia pokładowego. Usterzenie poziome płytowe, o działaniu różnicowym zastępującym równocześnie lotki.Napęd stanowią dwa silniki turbinowe dwuprzepływowe Lulka AL-31F zaprojektowane w przedsiębiorstwie badawczo-produkcyjnym Saturn. Do silników stosowana jest nafta lotnicza typu T-1, TS-1 i RT.Podwozie trójpodporowe z kołem przednim, chowane w locie. Wszystkie golenie mają amortyzatory olejowo-powietrzne. Podwozie przystosowane jest do korzystania z lotnisk z nawierzchnią utwardzoną. Koła główne po złożeniu mieszczą się płasko, w przykadłubowych częściach skrzydeł, uzupełnionych od dołu owiewkami. Podwozie przednie jest chowane do przodu, do wnęki pod kabiną pilota.Kabina pilota – ciśnieniowa, klimatyzowana. Oszklenie kabiny jest wysunięte poza obrys kadłuba, składa się z cylindrycznego niedzielonego wiatrochronu i otwieranej do góry do tyłu kroplowej osłony. Osłona kabiny jest otwierana siłownikiem pneumatycznym. Kabina wyposażona jest w fotel wyrzucany K-36DM, można go używać aż do prędkości wskazywanej 1400 km/h i do wysokości 25000 m. Kabina wyposażona jest w zestaw przyrządów pilotażowo-nawigacyjnych.Samolot wyposażony jest w systemy kierowania uzbrojeniem w postaci radaru RŁPK-27 z anteną o średnicy ok. 1,0 m zdolny do wykrywania i śledzenia celów na tle ziemi. System może śledzić jednocześnie 10 celów, lecz umożliwia wskazywanie celu tylko jednej rakiecie. Posiada również bierny układ poszukiwania i śledzenia w podczerwieni sprzężony z dalmierzem laserowym OEŁS, który zapewnia zasięg wykrywania i zwalczania celów powietrznych do 70 km, w sytuacji gdy jest niewskazane lub niemożliwe użycie radaru.
Uzbrojenie samolotu Su-27 stanowi:
Działko GSz-30-1 kal. 30 mm umieszczone w napływie prawego skrzydła z zapasem 150 pocisków.
Pozostałe uzbrojenie jest podwieszane na dziesięciu węzłach przystosowanych do kierowanych pocisków rakietowych powietrze-powietrze, pocisków niekierowanych i bomb o różnym wagomiarze. Maksymalna waga podwieszonego uzbrojenia wynosi 8000 kg
Podstawowy zestaw uzbrojenia składa się z:
6 kierowanych pocisków rakietowych R-27
2 kierowanych pocisków rakietowych R-27T
2 kierowanych pocisków rakietowych R-27RE-1
Pozostałe rodzaje podwieszanego uzbrojenia
kierowane pociski rakietowe R-73E
kierowane pociski rakietowe R-77
kierowane pociski rakietowe R-27TE
Bomby w podstawowym zestawie
8 x 500 kg
16 x 250 kg
6 x KMGU (zasobniki bomb małego kalibru).

Wykonałem kilka modeli amolotów w różnych skalach. 1/72, 1/44, 1/144. Od tych najmniejszych zacznę.
Oto smoloty i ich charakterystyka:
- F-14 Tomcat, skala 1/72

Model bodajże firmy Italieri. Wymagający troche doświadczenia i praktyki. No precyzji ponieważ maleńkie części wymagają wyczucia. Malowanie również nie należy do najłatwiejszych. Ogólnie jest to mój pierwszy model po bardzo długiej przerwie. A tu kilka informacji o prawdziwym samolocie.
Grumman F-14 Tomcat (ang. Kocur) – amerykański naddźwiękowy, myśliwiec pokładowy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych o zmiennej geometrii skrzydeł zaprojektowany przez wytwórnię Grumman. F-14 Tomcat był samolotem obrony floty, przewagi powietrznej i rozpoznania taktycznego, później poprzez dodanie możliwości przenoszenia bomb przystosowany do zadań bliskiego wsparcia. Samolot ten został zaprojektowany po zakończeniu programu myśliwca obrony floty F-111B i był pierwszym myśliwcem nowej generacji opracowanym w oparciu o doświadczenia bojowe w walce z MiGami wyniesione z wojny w Wietnamie.F-14 wszedł do służby w 1972 r. zastępując samoloty F-4 Phantom II. W 1976 wyeksportowano 79 maszyn do Iranu, jedynego poza Stanami Zjednoczonymi użytkownika F-14. Ze służby w US Navy wycofany we wrześniu 2006 r. został zastąpiony przez wielozadaniowy F/A-18E/F Super Hornet, F-14 nadal pozostają jednak na wyposażeniu lotnictwa Islamskiej Republiki Iranu.

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!